Vicdan Şiiri - Hüseyin Atıcı 2

Kendi aynasına bakamayan insanlar,
Kırılan herşeyin sesini
Başka insanların üstüne bırakırlar.

Oysa insan,
En çok sustuğu yerden suçludur,
Bir bakış kaçıyorsa gözlerden,
Bir kelime sürekli öfke ile büyüyorsa
Orada saklanan bir gerçek vardır.

Kendi yarasını saramayanlar,
Başkasının elini kanlı sanır...
Çünkü kabullenmek ağırdır,
İnsan bazen ''Ben yaptım''
Dememek için başkalarını yargılar.

Ve bilirmisin,suçlayan herkes güçlü değildir,
Bazıları korkuyordur,
İçindeki karanlıkla başbaşa kalmaktan..

Ve bu yüzden bağırırlar,iftiralar dizerler geceye,
Kendilerini düze çıkarmak için,
Başkalarının kalbini kirletirler.

Ama gerçek su gibi yolunu bulur bir gün,
İnsan bir gün,
Herkesten değil,
Knedi vicdanından kaçamadığını anlar..