Vezir Pehlevan Şiirleri - Şair Vezir Peh ...

Devletin, üç yasal illeti vardır
Yasak gelmez çünkü vergisi yardır
Alkol-kumar sigara bir ahu zardır
Geliri bütçeye, akar da gider.

Bu üç meret birbirinin yoldaşı

**Vezir PEHLEVAN: 1964 Yılın'da Şavşat İlçesi, Yoncalı Köyünde Dünya'ya geldi. 20 yıl köyünde yaşadı. İlk ve Orta Okulu Şavşat'ta, Liseyi Artvin Kâzim Karabekir Lisesin de okudu. Orman Teknik Meslek Okulunu Eskişehir'de bitirdi...
--30 yıl Orman Bakanlığında Devlet Memurluğu yaptı. Emekli olduktan sonra Bursa'da ikâmet etmektedir. 17 yaşından beri Türk Şiir edebiyatına gönül vermiştir. Genelde Şiirlerini 7-8 ve 11 li hece ölçüsüyle yazmaktadır. 2 bin den fazla Şiiri mevcuttur. Şiirlerinde siyasal, sosyal ve kültürel meselelere daha çok yer vermektedir. Haksızlığa, zülme, sömürü ve asimilasyona karşı mücadele etmektedir. Destan, ağıt, koşma ve koçaklama şiirlerinde her zaman Anadolu lehçesi, yani duru ve yalın bir dil kullanmaktadır.
--13 yaşından beri Flüt, kaval, zurna, tulum, mandolin ve bağlama çalmaktadır. Evinin her odasında bir bağlama asılıdır. Şiir yazmaya Ağabeyi Aşık Coşarı'nin teşvikiyle başlamıştır...Genelde ÇAKIROĞLU Mahlasını kullanmaktadır...
--Yirmi Yıl Yoncalı Köyünde Çiftçilikle uğraştı ve Hayvancılık yaptı...Köyüne meyve tarımını taşıyan ve çevresine sevdiren sade, yalın ve Yurtsever bir vatandaştır...

Varlığın Gönlümde Neşedir, Hazdır
Seninle her mevsim bahardır yazdır
Cemalin Ufkuma Işıktır, Fazdır
Gözlerin Efsunlu Baktığı Zaman.

Hayalin Geceme Şafak Söktürür

Gölgede Dolaşmam, Ayandır İzim
Kavim Kardeşım'den, olmadı Gizim
Hak'kın huzurunda, beyandır sözüm
Gönlüm Bir Güzele, Akarda Gider.

Kader, kısmet dedim kaldım sılada

Ocak-otağımın, Gelin Sunası
Oğul-uşağımın, Cennet Anası
Gelecek Neslimin, Asil Denası
Zemzem suyu gibi akar da gider.

Gönlümün elvanı, goncası-gülü

Bir güzel uğruna karardı bahtım
Sevdası bağrımı deldi de geçti
Ne muradım kaldı, ne de bir ahtım
Gönlüme fırtına ekti de geçti.

Çeşmenin başında testi elinde

Sözlerim Yalancı, Fesat Üstüne
Ar, Edep Yoksunu, Gider Tersine
Hep El ense Çeker Kendi nesline
Topluma Kin nefret eker de gider.

Akıl Almaz, Fikir Ermez İşine

İlk bahar da ulu ferman verilir
Kıştan sonra yeşil örtü serilir
Cümle nebat hayat bulur dirilir
Tabiat bin-bir renge dönüşür.

Toprak tava gelir, fidan dikilir

Siyaset karıştı, Mezhebe-Dine
Tarikat sarıldı, Periye-Cine
Neslimiz bulandı, nefrete-kine
Sen bunları, ıslah eyle Yarabbi.

Bilim Bahçesini, sardı haşaret

İklimler Değişti, Denge Bozuldu
Tabiat Kükredi, Dağlar Çözüldü
Bulutlar Ağladı,Rahmet süzüldü
Dereler Çağladı, Sel Dile Geldi.

Anadolu Yandı, Toz duman oldu