Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zamane Evlat Kıymetini Bilmiyor


Bozuk Karekterli Ne Gezer, Gurur,
Laf Söz Dinlemez Şer Yolda Yürür,
Ana Baba Sevdikçe Şımarıp Durur,

Eş dost birbirine gelmese derdi,
Allah başımıza koronayı verdi,
Sonunda herkes murada erdi,
Zamane Nesilin Dediği Oldu.

Daha neler göreceğiz daha ne,

Sevgi Saygı Bitti İnsanlık Öldü,
Kudurdu Bu Nesil Ne Halle Geldi,
Her Halde Kör Şeytan Aklını Çeldi,
Zamane Piçlerine Söz Kâr Etmiyor.

Tek Bildiğim Derdi Olmayan İnlemez,

Geldik gideriz Nerden Nereye,
Yazık derim bunca geçek Süreye,
Hep ileri gider gitmez Geriye,
Zamanı Durmak Elimde Değil.

Eski Günler Gözümüzde Tütüyor

İnsan hayel edip geriye bakar,
Derin düşündükçe canını sıkar,
Günler Aylar geçer su gibi akar,
Zamanı Hiç Kimse Durduramazki.

Dünya aynı Dünya Dağlar Ovalar,

Ne gerek var Hak Adalet varken,
Ne bu ayrıcalık sen ve ben derken,
Bir yandan İnsanlar can çekişirken,
Zaman Kızma Küsme Zamanı Değil.

Hep sahip çıkalım bu Vatan Bizim,

İstersende git kör şeytana tap,
Olurmu durduk yere yoldan sap,
Umurumde değil ne yaparsan yap,
Zannetmeki Dünya Sana Acımaz.

Herkesin kendine ak oğlu aksa,

Bir tarafta açlar bir tarafta tok,
Zalim zorba haksızlıklar daha çok,
Bu Millet zannetti Hak Adelet yok
Zaten Bu Devran Böyle Gitmezdi.

Azgın insanlarda yoktu namus ar,

Zengin Dostu Zamlı Bayram


Şimdiden Belli Oldu Foya,
Halk Bilerek Yatar Uykuya,
Zamlar Yağdı Ekmeğe Suya,

İnsanları ayırırsa İnsan Ayırır,
Dostum der taraf tutar gayırır,
İyi bir şey yapmış gibi duyurur
Katil Virüs Zengin Fakir Ayırmaz.

Sonuçta çaresiz garip bir Kulsun,