Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Şerefsizler Kendini Nimetten Sayar

Hemde Utanmadan Topluma Çıkar,
Şeytandan Çok Öte Sakarmı Sakar,
Kasılıp Böbürlenip Yüksekten Bakar,
Şerefsizler Kendini Nimetten Sayar,

Şerefsizler Mal Mülküme Göz Dikti

Soytarı Arsızla Uğraşmak Çok Güç,
Kim Olursa Olsun Bu Gözümde Hiç,
Ne Diyem Dostum Üç Beş Tane Piç,
Şerefsizler Mal Mülküme Göz Dikti.

Şerefsiz Nanköre Kula Kul Derim

Şerefsiz Yalancılara Dünya Dar Gelsin

Şerre Tapan Kulluk Yapmaz


Ulu Sözü Dinlemeli Duymalı,
Haksız Şerciye Posta Koymalı,
Yaşayanlar Her Kurala Uymalı,

Sessiz Suskun Öküz Millet



Kırda Bayırda Ot Yayılan,
Görmedim Sesi Duyulan,

Aşkı Sevdayı Dolu Dolu Tatmadım




Gözüm Yok Dünyada Kat İle Yatta,

Herhalde İnsanlar yolundan şaşar,
Bu yalan Dünyada herkes boş yaşar,
Ne bir ateş yanar nede köz düşer,
Sevginin saygının bittiği Yerde.

Cahillerin aklı kendine yetmez,

Canım Dedik Cicim Dedik Olmadı,
Hiç Kimse Kalbindeki Pası Silmedi,
Bu Zamanda Hatır Hürmet Kalmadı,
Sevgi Vardı Saygı Vardı Eskiden.

Torun Torba İle Çoluk Çocuklar,

Hep sessiz ısırır ürmez,
Çok sinsidir akıl Ermez,
Tanrı Selamını Vermez,
Şeytan Beyinli İnsanlar.

Yalan üstüne Yalan Katar,