Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yarattın dünyayı bunca canlıyı,
Küçük büyük yaşlı delikanlıyı,
Hesat eli kanlı anlı şanlıyı,
Çok şükürki tanrım bizi yarattın.

Dağı taşı kuşu kurdu yarattın,

Çoktur Aç Gözlü Cahil İnsanlar


Kendi Eder Bulur Dalını Budar,
Mal Mülke Para Pula Can Adar,
Bu Memlekette Aradığın Kadar,

İnsanda Olsa İtin Dölü İt Olur


Allahtan Başımıza Taş Yağar
Görüyoruz Kedi Aslanı Boğar,
İnsandan İnsan İtten İt Doğar,

İnsan Değil Lanet Şeytana Tapan



Doğru Dürüst İnsanı Hiçe Sayana,
Benim Sözüm Her Bay İle Bayana,

Hain olanlarla Dostluğu Sonladım,
Eşim dedim Canım dedim Yanladım,
Yaşadımda gördüm sonra Anladım,
İnsana İnsanı Diken Yaranır.

Önce can ciğerim deyip başlarlar,

İnsan Anlı Açık Yüzü Ak Ölmeli



Kendi Kendine Çare Bulsada,
Örnek Misal Ağa Paşa Olsada,

İnsana İnsan Denir Piçe Piç Denir

İnsanlık Altındır Asla Unutulmaz,
Bilerek Haram Lokma Yutulmaz,
İyilerle Kötü Olanlar Bir Tutulmaz,
İnsana İnsan Denir Piçe Piç Denir.

İnsanın Elinde Değil Deli Olmak



Durum Belli Gerek Yoktur Yoruma,
Bir Vatandaş Olarak Gider Zoruma,

İnsan isen Hiç kimseyi dışlama,
Her şeyi ben bilirim deyip başlama,
Can yakıp can alıp günah işleme,
İnsanın Hayatı Şakaya Gelmez.

Hep gülsün yaşasın oğlumla kızım,

İnsan Gelip Hayvan Giden İnsan Çok


Çoktur Duran Şerefsizlerin Safında,
Zehir Taşırlar Her Tarafında Rafında,
Dostum Bu Dünyanın Her Tarafında,