Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Gelenler Çileli Gidende Çileli,
Hep Böyledir Kendim Bildim Bileli,
Kırk Sekiz Yıl Oldu Geldim Geleli,
Dünya Aynı Dünya Gün Aynı Gündür.

Olsada Bir Konuşsa Dünyanın Dili,

Şerre Gider hak yoluna Erinen,
Böyle olur İki Yüzlü Görünen,
Malım Mülküm Vardır diye Yerinen,
Dünya Baki Değildir Yarın Yolcusun.

Kurtuluş değildir Pulu ile Parası,

Oturur bir yerde kendim dinlerim,
Ne güzeldi gençlik çağı günlerim,
Şimdi ise içten içten inlerim,
Dünya bana ben Dünyaya yük oldum.

Gelenler yaralı hepten giden yaralı,

Doğru Değil Eğri Yolda Yürürler


İnsan Değildirki Şeytana Tapan,
Çoktur Doğru Yolundan Sapan,
Görürüz Yoktur Doğru İş Yapan,

Haram Malı Ne Alır Ne Satarım,
Ölüm Haktır Hak Yolunu Tutarım,
Kötüleri Tek Tek Ayıklarım Atarım,
Doğru Dürüst Olan Benim Dostumdur.

Her İnsana Hak Yolunu Dilerim,

Doğru İnsana Ölmek Bile Bir Şeref


Hak Bende Ademdedir Enel Hak,
İnsan İsen Var Git Doğru Yola Bak,
Olmak Lazım Anlı Açık Yüzük Ak,

Perde olur gözlere gözleri bayar,
Noksan kabul etmez hemende cayar,
Beleşden onun bunun sırtından doyar,
Sirke baldan tatlı diyor uyanık.

Kul hakkı yer hiç düşünmez ölümü,

Dobra Sözlerimden Hep Yalnız Kaldım




Gariban Olanlara Güneş Doğmuyor,

Doğru İnsan İsen Yanlız Kalırsın



İtler Her Şeye Tersinden Başlar,
Şerefsizler Dürüst İnsanı Dışlar,

İnsanlar kudurmuş değişmez huyu,
En yakın can Dostlar kazıyor kuyu,
Samanın altından yürütür suyu,
Bu zamanda Doğru İnsan Kalmamış.

Öküzler haylazdır çekmez düveni,