Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

yalakçılar namert eli öpüyor,
Kıyamette bu itlerden kopuyor,
Sen şuna bak bana tavır yapıyor,
Bilse İyisini Söyler Leş Ağız.

Böyleler ilk günden kafayı takar,

Cahil ile Yola çıkma Kalırsın,
Komşu bile olsa deli Olursun,
Akıllı İnsansan bunu Bilirsin,
Leş Delisi Kargalara Güvenme.

İnsanlar acayip olmuş ne halsa,

Lanet Olsun İnsan Ayrımı Yapan



İnsan Olan Herkes İle Çekişmez,
Ufak Tefek Yalan Söze Takışmaz,

Unuttunmu Hakka giden kapıyı,
Gerçek sanma Dünya denen yapıyı,
Doksan sekizde aldı olan tapuyu,
Hak yemedim diyor Köyün Ağası.

Tokat Zile Çayır Köyü orası,

Kötü Huylu Kalbi Kinli İnsanlar


Hep Söylerim Acı Olur Gerçekler
Gerçek Olan Söze Yalanlar Ekler,
Böyle İnsanlar Dar Günün Bekler,

Kötü İnsanda Akıl Çok Olur Derler




Dostunu Yarı Yolda Bırakıp Kaçar,

Her İnsanı Kendin Gibidir Sanma,
Dost Sanıp Ağlayıp Sızlayıp Yanma,
Yalan Sözlere Güler Yüze İnanma,
Kötü İnsanlarda İyi Niyet Arama.

Doğru Olan İnsan Fazla Bulunmaz,

Ulan Turump ulan Gavurun dölü,
Hep canlara kıydın sayısız ölü,
Yazık günah orta doğu kan gölü,
Koskoca Dünyaya sığmaz İnsanlar,

Yakıp yıkanlara hesap sorulmaz,

Yüce Allahım önce bize sabır ver,
Öylede böylede anlamaz nankör,
Buraya Kadardır dur artık dur der,
İnsanlara Bir Derstir Korona Virüs.

Yoktur bir çaresi arsız amansız,

Her İnsan Hür İradeye Kaldıkça,
Cadde Sokak Boşalıpta Doldukça,
Gamsızlarla Kursaksızlar Oldukça,
Korona Virüsü Biter Sanmayın.

İnsanlar Toplu Yaşamasa Dağılsa,