Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zalimle Zorbayla Uğraşmak Çok Güç,
Her Yer Cadde Sokak Piç Doludur Piç,
Dünyaya Akıllı İnsan Hiç Gelmezmi Hiç,
Bu Nesilin Aklı Sadece Şerre Çalışır.

Hayır Gelmez Çoluk Çocuk Torunu,

Asla Sevmem Her Gün Şerle Gezeni,
Evlat Saymam Anayı Babayı Üzeni,
Kaçırır Huzurunu Bozar Düzeni,
Çok Hayırsız Bu Nesilin Evladı.

Talim Terbiyeden Yohsun Duyarsız,

Nesilin Evladından Bir Cacık Olmaz


Kör Baykuş Gibi Konar Her Dala,
Akıl Almaz Mantık Almaz Bu Hale,
Her Türlü Şer İşe Koşar Dört Nala,

Helede yirminci yüz yıl başında,
İster yedi isterse yetmiş yaşında,
Yalan dolan hile vardır işinde,
Şeytan Olmuş Bu Nesilin İnsanı.

Dünyada hainler çok yaşar ölmez,

Saçını Uzatmış Sanki Anası Gibi,
Hem Çok Bilmiş Hemde Asabi,
Geçilmez Havasından Doluysa Cebi,
Bu Nesilde Çok Şımarık Zübbeler.

Küpe Takar Saç Uzatır Ne Gerek,

Hiç görmedim Doğru Dürüst Bir Olgun,
Gelende gidende bu Hayattan Yılgın,
Erkekler kudurmuş Kadınlar Çılgın,
Bu Nesilde Edep Haya Kalmamış.

Hatırı Hürmeti bilmez kem Diller,

Bu Nesilde Sevgi Saygı Kalmamış


Görünen Oki Çünkü Acı Gerçekler,
Küçükler Aynıdır Hemde Büyükler,
İnsanlar Suçunu Biri Birine Yükler,

Bundan Sonra Bundan Sonra


Sana Nasihatım Var Dostum,
Gerçekten Ben Sana Küstüm,
İsterse Olsada Benim Üstüm,

Bunca Sözlerimden Pişman Değilim




Şerefsiz Olan İtler Düşer Gözümden,

Arama bulunmaz pek azdır dürüst,
Yüce Allahtan bize şamardır virüs,
Dünya alarımda nedir bu kriz,
Bunca Zalimliğin Sonu Belli Oldu.

Dünyada yaşayan İnsanlar yükmü,