Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ne Diyemki Olan Oldu Sonunda,
Dik Dursaydın Azrailin Yanında,
Dokuz Yüz Doksan Üç Haziranında,
Askerde Bir Oğlum Var Demedinmi.

Hangi Baba Evlatından Kaçardı,

Yokluğunda koca Dünya bana dar,
Kışım yazım gül kokulu Bahar,
Dünyada senden başka neyim var,
Ceylan Gözlüm Aşkı Sende Aradım.

İlaçsın yarama dermansın cana,

Diren hayata hoş yaşa bol bol,
İnsanı mutluluğa götüren tek yol,
İster kadın ol ister erkek ol,
Dünyada Her İnsan Aşkı Tatmalı.

Vallahide aşksız Dünya tanımam,

Asla Adam Olmazki Bu Zibidi

Soğudu havalar geldi sonbahar,
Ayvalar,armutlar dallardan sarkar,
Herkes tarlasında ekini eker,
Sonbahar havası suyu ne güzel.

Sen gelseydin Bu dünyaya yerime,
Biraz sen çek, gider benim zoruma,
Sanki bana tapu bak şu duruma,
Sana zindan olsa bana ne derdin?

İsteme al senin olsun bu dünya,

İki yüzlü döneklere bu sözüm,
Gittiğiniz yola uğramaz izim,
Hakikata gerçeklere kör müsün?
Sen yılansın yalancısın ne fayda.

Hayat acı yaşayarak öğrenen,

Dur desende varı yoğu anlamaz,
Doğruluğu dürüstlüğü dinlemez,
Sabit fikikr haksızlığı önlemez,
İnsan bedeninde yürüyen nefis.

Ona buna laf taşır lafçı makine,
Size derim Ayşe, Fatma, Sakine,
Bile bile girer günah yüküne,
Yalan yanlış laf taşıyan taş olsun.

Dedi kodu yalan nedendir neye,

Asla Bel Bağlama Dostum Hain İnsana




Sonrada Pişman Olma Sendedir Hata,