Loş ışıklı sokak lambalarının bile aydınlatmadığı betonların arasında filizlenmiş kirli bi’ verbena hissiydi bu.
Ne olması gerektiği yerde, ne olması gerektiği gibi.
Yaslanacak tek duvarı kalmadığını bilmenin yüküydü omuzlarındaki.
Sorsan konuşurdu belki, de, kimse sormazdı.
Ağlamazdı, gözündeki yaş bile tiksinirdi ondan.
Göğe baksa yağmur yağar, suya baksa yangın çıkardı.
Haydarpaşa garında
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam
Devamını Oku
1941 baharında
saat on beş.
Merdivenlerin üstünde güneş
yorgunluk ve telâş
Bir adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta