Ver Şiiri - Kasım Kobakçı

Beyaz bezi dolayıp, çık meydana,
Nutuk atıp, seslen bütün cihana,
Hizmet etsin köleler, hep ağana,
Mermer taştan oyulmuş, bir heykel ver.
*
Lüzum yoktur, anlatmaya bilgeye,
Gerek kalmaz, mühürlü bir belgeye,
Leke sürme, üstündeki gölgeye,
Meclis günü, senatoya emir ver.
*
Eski usul, sarsın bütün bedeni,
Kim dinliyor şimdi, haklı nedeni,
Sürgün eyle, sorgu sual edeni,
Ceza kesip eline, bir ferman ver.
*
Fikir uçmuş, kimsede yok düşünce,
Keyfin kaçar, gerçekleri deşince,
Zaman geçer, bu rüyalar pişince,
Gerçek yoksa, mitolojik zafer ver.
*
Filozofum, bıktım süslü sözlerden,
Uzaklaştım, o kıskanan gözlerden,
Hayır gelmez, sönüp giden közlerden,
Son hükmünü yazacağın, mermer ver.