Yıllar çok şey götürdü,
Çok şey götürdü benden.
Hayalin de silindi,
Silindi inan
Gözlerimden.
Bu şiirin hikayesi, yaşandı da bitmedi,
Öz, öz kardaşlık sevgisi içimizden gitmedi.
Öyle bir nesil gitti, gitti civanmertler gitti,
Bu koca yüreklere, iti it yüreği yetmedi.
Veli BİLİCİ
Duygu denizinde boğulup gitme,
Önünde çok uzun yılların vardır.
Metin ol derdinin peşinden gitme,
Önünde mutluluk günlerin vardır.
Pancarı, tirşiği atman yabana,
Bir arada tutan mayamız bizim.
Köylüsü kentlisi hayran tadına,
Bu tirşik, essahtan çorbamız bizim.
Andırın, Kadirli, Gavurdağı’nda,
Kurulduğu günden beri,
Umudumuz TKY’de.
Adım,adım hep ileri,
Umudumuz TKY’de.
Gülseren’le ve de Tan’la.
Neden tanış olamadık?
Özümüzde düne kadar.
Dost mecliste bulunmadık,
Dönüpte görene kadar.
İnsanlar libas içinde,
Onay aldı
On ay aldı.
Oh demedi on ay aldı.
Yusufiye diyarında
Çekmek için çilesini
Halk edenden onay aldı.
Orkide Çiçekleri Arasında Armageddondayım.
Menekşe renginden sarıya, sıra sıra renk halesi-armonisi sergiliyordu fuaye salonunun duvarında yan yana dizilen orkide çiçekleri. Hepsi birbirinden nadide, nadide birer tablo olarak çıkmışlardı fotoğraf sanatçısı Sayın Durukan’ın objektifinden… Menekşe renginden… Sarıya. Torosların üzerindeki vadilerden ve tepelerden özenle seçilerek fotoğrafları çekilen bu nadide orkide çiçekleri serginin açık kalacağı bir haftalık zaman diliminde, bilmem kaç Adanalı fotoğraf severlerle buluşacaktır? Kim bilir? … Menekşe renginden sarıya nadide orkide çiçekleri…
Onlarca kalabalık ziyaretçiler arasındayım. Her ziyaretçi tek tek ilgileniyor rengarenk orkide tablolarıyla. Oysa ben hakim bir köşeden tamamına birden bakıyorum, tümden görüş açımla. Ancak öyle tadına varıyorum görmek fiilinin. Ziyaretçilerin sergiye dair düşüncelerini içeren konuşmaları geliyor kulağıma övgü dolu, sevgi dolu sözleri…
Bu kadar insanlar arasında ben yine yalnızım, yine mahsunum, sen yoksun diye.
Menekşe renginden… Sarıya, sana gene ihtiyacım oldu. Hani deriz ya “dilimin ucunda ama diyemiyorum” diye. İşte öyle… Menekşe renginden sarıya bütün renkler geçiyor gözümün önünden ama sen çıkagelmiyorsun dilimin ucundan…. Dil sanki benim dilim değil, bendeki senin dilin… Bana yardımcı olmuyor, garezi ne? İşte tam şu sıra sana ihtiyacım oldu, onlarca rengarenk nadide orkide çiçekleri arasında bir tek sana…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!