Vehbiye Yersel Şiirleri - Şair Vehbiye Y ...

Madem hayat üç günlük,değer mi gamlanmaya,
Silkinip kalkmak gerek,azık hazırlamaya
Dünyanın işi bitmez,hiç bitiren olmadı
Gidenlerden,gelen yok,herkes memnun dönmedi.

En büyük sermayemiz,iyilik ve takvadır,

Bilgimiz az,ufkumuz dar,
Şerden bazen hayır doğar.
Sıkıntılara sabredene,
Rabbin mükafatları var

Felaketten ders almalı,

Her şeyden vazgeçtim,kestim ümidimi,
Ölmeden öldürdüm ben, zalim nefsimi
Artık istesem de,candan sevemem seni
Gün geçtikçe görüyorum,hünerlerini.

Ne yaptım suçum nedir,sözüm geçmedi.

Sen asla yola gelmeyeceksin,
Davranışın böyle gösteriyor
Yumuşak davranıp,susunca,ben,
Erkeklik damarın kabarıyor.
Çöplüğünde horozlanıyorsun,

Uykusuz gecelere biri daha eklendi,
Aniden uyandım,yine uykum bölündü,

Evin içinde rasgele dolaşıyorum,
Dolaşmaktan,başım döndü,yıkılıyorum,

Uykusuz geçen, gecenin sabahı,yorgunum,
Bu monoton yaşamda yine başladı günüm
Hayat aynı devam ediyor,değişiklik yok,
bir şeyler arıyorum sanki,dolanıyorum

Bir türlü huzur ve sükunet bulamıyorum.

Yakınımdayken bile uzaklardasın,
’Buna sebebi nedir,düşündün mu sen.
Sen hiç diline, hakim olamıyorsun,.
Yaralıyorsun,beni,uslanmadın sen,

Elimde değil,sana güvenmiyorum,

Uzaktan Görenler Mutlu Sanıyor
Bilmezler içimde ne fırtınalar var,,
N eyi değiştirir ki,beni anlamak.,
Bu halimi kullar değil, Allah biliyor.

21.10.2007

Dünyaya çıplak geldin,tek geldin,
Tekrar geldiğin gibi yalnız gideceksin.
Mal,mülk,her şeyin dünyada kalacak,
Topladığına, sonra,pişman olacaksın

Madem öbür tarafa hiçbiri gitmeyecek,

Tarihte yaşanmadı böyle bir vahşet,
Gençlerimizi hedef aldı bu dehşet,
Anaların yüreği yanıyor hayret!
Bu mikropları yok edemedi devlet…

Lafla duayla uyutmayın anayı,