Vehbiye Yersel Şiirleri - Şair Vehbiye Y ...

Hayatın cilveleri pişirdi beni,
Neden sustum katlandım bu yaşantıya.
Soruyorum kendime, cevap bulamam,
İkilem içindeyim, geri dönemem.

İlk adımı yanlış attım, gençtim, toydum.

Cuma sabahı nurlu,hayırlı bir gün,
Mesajınızla daha da aydınlandı gün.
Ziyaret edenler çok ama,nedense
Günlük sayfam hep yalnız ve üzgün! .
13.11.2014

Gece,gündüz hep aynı sıkıntı,
Nedir Allahım bu bela,bu hal.
Rahat edecek,zamandır derken,
Huzurum kalmadı,değişti ahval,

Yediğim aşta lezzet kalmadı,

Her şeyini feda etti, nefsine uydu,
Televizyon, 0nu yıllardır uyuttu,
Huzuru bozdu, tamamen koptu bağlar,
Farkında değil, kimler niçin ağlar.

Kıyamet kopsa,duymaz seslerini,

Hiç sorma sakın, perişandır halim,
Son demde böyle olacakmış zevalim.
Sebep sensin, geçmişteki sevdalım,
Üzmüyor mu seni, evden firarım?

24.04.2006

Burun kıvırma, sen hor görme kimseyi,
Malınla öğünme, harca boşalt keseyi
Hepimizin çamuru, aynı topraktan,
Allah için sev herkesi, kısmetler 0ndan.

Hayattan nasibini alamayan beşer,
Sanma her şey dilediğin gibi olur,
Her insanın kendince özrü vardır,
Kini ortadan kaldırsan, çok iyi olur.

Bencilliğin sonu hüsrandır, derttir,

Sesini duymayan insan kalmadı
Bizi rezil ettin yola gelmedin
Dostlar üzülürken düşman sevindi
Hiç bir durumdan sen etkilenmedin

En ufak bir olay büyük suç oldu

Şükürler olsun rabbime,binlerce şükür,
Emeklerim boşa gitmedi gezerim mesrur,
Yanardım eğer evladımı görseydim bedbaht,
Hayatta dilerim onun olsun en yüce taht.
Mal mülk Allahın, her şey fani her şey boş.
Umudunu yitirme,hep yeniliklere koş..

İçim içime sığmıyor,

 Geniş evim dar geldi bana, 

Ovalarda yandım kavruldum,

 Yaylalar mekan oldu yabana.

 
 Evim saray gibi, geniş havadar,

 Sefasını süremedim, aşikar,