Vefasız bir yâre düştü mü yürek, bir mayın tarlasına dönüşür gözlerin,
Her gece karanlık büyür içimde, kanar suskunluğum, sızlar dizlerin.
Bir zaman gülüşün bahar taşırken kuraklığa döndü bütün mevsimler,
Şimdi rüzgâr bile adını anınca ağlıyor ardımdan sararmış izlerin.
Bir akşam ansızın çekip gidince yıkıldı üstüme umutlu yıllarım,
Kırılmış aynalar topladım yoldan, kanattı avcumda yarım düşlerim.
Bir türkü yak...
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında
Devamını Oku
Yanık bir türkü yak
Hüznünden kainat ağlasın
Beni anlatsın
Sen ol nağmelerde
Yankılansın dağ doruklarında




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta