Vefasız bir yâre düştü mü yürek, bir mayın tarlasına dönüşür gözlerin,
Her gece karanlık büyür içimde, kanar suskunluğum, sızlar dizlerin.
Bir zaman gülüşün bahar taşırken kuraklığa döndü bütün mevsimler,
Şimdi rüzgâr bile adını anınca ağlıyor ardımdan sararmış izlerin.
Bir akşam ansızın çekip gidince yıkıldı üstüme umutlu yıllarım,
Kırılmış aynalar topladım yoldan, kanattı avcumda yarım düşlerim.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta