Vefanın sessiz adımlarında yürürken ben,
Gecenin koynunda kaybolmuş yıldızlar gibi
Her hatırayı bir taş gibi omuzlarımda taşırım
Ve bilirim ki en ağır yük bile kalpte unutulmaz bir ışığa dönüşür.
Bir dostun sırtını dönüp gittiği an
Zaman durur rüzgâr bile duraksar sessizlikte
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta