Vefa yolcuları Şiiri - Hasan Yılmaz 3

İçten yemin ettik yâre,
Sözümüzden dönmeyiz.
Gönül düşse bin bir nâre,
Aşkın sönmeyen ateşindeyiz.

Cefa gelse dost elinden,
Şeker sayıp yutmak gerek.
Ayrılmadan aşk dilinden,
O eteği tutmak gerek.

Gülün hatrına dikene,
Katlanmaktır vefa yolu.
Yüzünü Hak’ka dönene,
Olur her dem hikmet dolu.

Yarı yolda bırakanlar,
Menzile hiç varamazlar.
Dünya malına kananlar,
Yar sırrına eremezler.

Sadık olan canı verir,
Canan için can ne imiş?
Aşk önünde dağlar erir,
Göçer otağı dünya imiş?
2022