Veda Vakti Şiiri - Efsun Bkr

Yıllar kattın yıllarıma, bir ömür tükendi sessiz,
Dağlar koydun yollarıma, kaldım benliğimden habersiz.
Çizgilerim birer harita, her biri ayrı bir keder,
Bu yorgun yürek, artık kaderiyle baş başa gider.

Bir gün olsun kollarıma sığınmadın, hep uzaktın,
Gözlerimde biriken o yaşlı denize, sessizce bıraktın.
Ne baharlar geçti bizsiz, ne kışlar soğudu içimde,
Bir burukluk kaldı geriye, o eski sevdanın biçiminde.

Biliyorum, artık sözler kifayetsiz, yollar yorgun,
Bakışlarında solmuş bir hatıra, sanki biraz dargın.
Daha fazla bekleme, ne zamanı ne de günü seç,
Yıkılsın artık bu kördüğüm, göç diyorum, artık göç.

Bir kuş kanadında taşıyıp götür, geride kalan sancıyı,
Sil üzerimden, yüreğime mühürlediğin o yabancıyı.
Yollar bitti, dağlar dindi, mevsimler sustu artık,
Kendi kuytuma çekiliyorum; gönlüm yorgun, gönlüm artık...