Bir parça umut bile kalmadı artık içimde.
Acınla baş başayım senle olan bu gece.
Prangamı ellerinden söker gibi alıyorum,
Artık hürriyetimi, ilan ediyorum bu gece.
Ne vardı ki senle ben beraber olsaydık?
Engelleri el ele, beraberce aşsaydık.
Şu dünyada şad olup, sonunda kavuşsaydık.
Nasip olmadı işte, buna yandım bu gece.
Gözlerinden çıkacak bir işaret bekleyen,
Aklım senle meşgul, kalbim sana teklerken.
Günlerin üzerine, ayları eklerken.
Ellerim bomboş kalmış, bunu gördüm bu gece.
Sen aşkı bilmiyorsun, adım gibi eminim,
Sanırım beklemekten Saî oldum, sefilim,
Canım benden giderken, dilimdeki yeminim,
Artık beklemeyeceğim, gideceğim bu gece.
Bir günah değildi, olamazdı sevmek.
Asıl beklemek zordur, kolay olansa gelmek.
Öldürüp bitirecek, elbet beni bu ilmek,
Hakkım sana helal değil, helal değil bu gece...
-01.34
Mikail AşıKayıt Tarihi : 25.04.2019 02:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!