Mikail Aşı Şiirleri - Şair Mikail Aşı

Bakacak yüzümüz yok o tertemiz yüzüne,
Ar ederim bakmaya, yıkan çakmak gözüne,
Yurdumuz sancı doldu, inanmadık sözüne
Affet bizi Büyük Ata kıymetini bilemedik!

Arsa kapan müteahhit hemen bina dikiyor,

Düşmek üzereyim uçurumdan
Ne olur bana bir ışık yak
Suçu yok inan kalbimin
Ne olur bana bir ışık yak

Yak dediysem ışığı, bir yakıp bir söndürme

Var mı başka çıkar yol?
Senin gönlünden gayrı.
Boş bakma, dolu gör,
Gözlerim elden ayrı.

Özleminden yandım da, bir su vermedin bana.

Sevdanla yanan garip bülbül,
Öter gülistanda gel gayrı diye.
Duyar mı bilmem narin kulağın,
Sızı çeken kölemen ağlıyor diye.

Ne zaman geleceksin, gün ağarınca mı?

Işıklı yüzüne her bakan,
Bir sigara yakmasın mı?
Tek bakıp da anlayan,
Bir sigara yakmasın mı?

Dalgalı kahve saçların,

Söyleyin bana insanlar, düşündünüz mü hiç?
Aklınızdan geçti mi; nedir gam, keder?
Aklı baştan alan güzel olmaz mı hiç?
İşinize gelmiyor ama, çirkinler de sever.

Sevda güzele kaldı, derdi çekmek Garibe,

Güneş sanki sana doğar,
Gözlerin bana gel diyor.
Hüznün de beni dağlar,
Gözlerin bana gel diyor.

Umudumu yitirmedim, Leyla’sız Mecnun gibi,

Çiçek açtırıyor bahçemde,
Bana o gülüşün var ya.
Bahar doluyor sineme,
Bana o gülüşün var ya...

Mecnun dediler adıma, sağa sola gülerken,

Ziyanı yok artanın, sefa gelir kalbime,
Bir geceye bir ömür sığar mıydı hiç?
Eyvallahla taşıdığım sevda yükü de,
Elem olup başıma yağar mıydı hiç?

Bilmediğim izdi belki, bulup düştüm peşine,

İkna olamıyorum;
Beni sevmediğine, istemediğine,
ikna olamıyorum...
Bir köşem hep sen,
Çiçeğe bakıyorum, sen varsın.
Eser ya hani rüzgar delice,