Veda Cephesi Şiiri - Fera Csr

Ne bir ses duyulur artık o günahsız meleklerden,
Ne de bir dönüş vardır ruhsuz bedenlerden.
Cehennemi andıran rüyadayım, uyanamam,
Tonlarca odunlar atılır, gönlümün ateşinden

Benim senden uzakta yaşayamadığım bir mutluluğum var,
İşte o uhde öldürecek, adım adım, bu yorgun ruhu.
Üstümde bir şehrazat çaresizliği yüksek dağ gibi,
Yanımda ise bir rüveyda yalnızlığı ki en uzun çağ gibi.

Aramızdaki aşk Allah'ın hediyesiydi, artık kayıp bir emânet,
Şimdi iki kalp arasında sadece derin bir nedamet,
Bu yara kapansa da izi kalır ruhun en dibinde,
Ne yapsan unutulmaz, biter mi o hasret veda cephesinde?