Sakladım sandıklara tüm umutları...
Sustum, terk eyledim tüm feryatları.
Ne bir veda tuttum, ne bir iz kaldı;
Tutmuyorum artık hiçbir vedayı.
Gönlümde soldu dünyanın hevesâtları...
Cümlelerle kalbimin arası açıldı.
Her söz içimde bir yara gibi saçıldı...
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta