Veda Şiiri - Songül Eğriöz

Sakladım sandıklara tüm umutları...
Sustum, terk eyledim tüm feryatları.
Ne bir veda tuttum, ne bir iz kaldı;
Tutmuyorum artık hiçbir vedayı.
Gönlümde soldu dünyanın hevesâtları...
Cümlelerle kalbimin arası açıldı.
Her söz içimde bir yara gibi saçıldı...
Kalp daraldı, nefes Hakk’a sığındı...
Cümledeki sadece kan kaybı...
Suya anlatıyorum artık düşlerimi;
Ne coşuyor, ne taşıyor, ne de haddini aşıyor...