Veda yaklaşırken,
Dünya, avuçlarda dağılan bir gölgeydi;
Hayat, rüzgâra yazılmış bir mısra.
Ayrılık, kalbin en tenha kıyısı;
Ölüm ise sonsuzluğa açılan son kapıydı.
Ve biz...
Birbirimizi severken bile
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta