Sahil kenarındayım.
Rüzgar usulca esiyor.
Deniz kokusunu çekiyorum içime.
Bir meltem dokunuyor,
martı sesleri..
İşte bunlara sebep sensin.
sevilmemenin yükünü iyi bilirim.
ait olmadığın kalplerde, sığıntı gibi yaşamanın ağırlığı da.
varlığın, yokluk muamelesi gördüğü zaman bile buna kanaat getirecek kadar değer verişin ezasını da.
senden mahrum edilen her şeyin başkalarına altın tepsilerde sunulurken buna şahit olmanın acısını da.
dün varlığıyla ruhunu aydınlatan bi kalbin, seni karanlıklar içerisinde bırakıp başkalarına yuva oluşunu görmenin kahrını da.
Gecenin bir vakti masadayım.
Önümde yanan bir mum alevi,
kalemim, kağıdım ve sen.
Seni düşlemekten uyandım.Uykularım kaçtı, uyuyamadım. Seni, sakladığın o şefkatli kelimelerin arasında
bulmaya çalıştım.
İçimde kopan sensizlik fırtınalarına inat,
Varlığıma meçhulluk bulaşmış.
Anlamsız hisler filizleniyor içimde.
Büyüyor, büyüyor da dalları sana uzanıyor.
Gözyaşımla beslediğim,
aciz ve yoksun bir dala minnetleniyorum.
Beni görmeyeceğini bile bile,
26 yaşımdan bana kalan
kar misali,
bir avuç dolusu beyaz saç.
Hepsi yol almış benden habersiz yıllar yılı.
Sanki artıkça artan,
Kandırıldım bir acı söze
Yetmedi yediğim sözlerim
Bilemedim sonunu, inandırdım kendime
Hep geçti, geçecek diye
Ah, kıyamadım
Ki kıyamam ben ona
Hey gidi selvi boylum,
yürü de endamın savrulsun,
savrulsun da, şahlanayım küheylan gibi.
Seni arayayım kırlarda, bağlarda, acılarda.
Adayayım bütün renkleri gözlerine.
Bir anı senden kalan bana
Baktıkça solan çiçekler masamda
Hiç geri dönmediği o mektupta
Seni sevdigim yazılıydı ah sana
Şimdi hesabını ver gözyaşlarımın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!