VEBAL UYKUSU
Ne haram bildiniz ne günah, uykunuz hiç bölünmedi, Siz uykudayken biz öldük, İslam'ın şefkatine kıydınız. Bir avuç toprak için adına "savaş" dediniz, Benim çocuk yanımı, koca bir ömrü ziyan ettiniz.
Beni bu devasa dünyada bir yetim bıraktınız, Oysa emanettim size, siz emanete vebal kattınız. Sattınız uykularımı o bitmek bilmez hırsa ve pula, Sanmayın ki baki kalır bu mülk, zalim bir kula.
"Savaş cinayettir" dedi Türkün lideri, Bir daha gelmedi onun gibisi. Aldı tüm yetimleri, bize vatan oldu gölgesi, Sizinse kulaklarda çınlar sadece barutun sesi.
Ezanlar şahit olsun, söner mi yaktığınız ocağım? Artık bir mezar taşıdır benim oyuncağım, kucağım. Kefen giydirdiğiniz masumlar elbet bir gün dirilir, Mahşer meydanında o büyük hesap tek tek görülür.
Sahibi var bu mülkün, sakın unutmayın, Mazlumun ahıyla, sakın... sakın huzurla uyumayın.
07 03 2026
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta