Valizdeki Dört Duvar
Sırtında bin yıllık bir betonun ağırlığı,
Adımların, pencerenden süzülen o tanıdık ışığı taşır.
Bir odayı katlayıp koyarsın en alta,
Gülüşlerin gömlek aralarına saklanır.
Yaşamak dediğin, bir anahtarı bırakıp
Kilidi kalbinde taşımak değil midir?
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta