Ve insan Şiiri - Hakan Dağlı 2

Ve işin en acısı ne biliyor musun?
Herkes geçti sanıyor…
Gülüyorsun diye iyisin sanıyorlar.
Oysa insan en güzel kahkahasının içinde bile
Bir eksik taşıyor bazen.

Ben seni bir fotoğrafta bırakmadım sevgilim,
Bir şehrin her köşesine dağıldın.
Yağmurda sen vardın,
Gece yürüdüğüm sokaklarda sen…
Ve yasemin kokan her rüzgârda
Biraz daha içime döndün.

Şimdi biri çıkıp
“Zaman her şeyi unutturur” dediğinde
Sadece susuyorum.
Çünkü bazı insanlar unutulmuyor…
Sadece kalbin en sessiz yerine çekiliyor.

Ve insan…
Bir süre sonra acıyla yaşamıyor aslında;
Acıyı, kendinden bir parça sanıyor.