(Ahmet Telli 'nin ardından...)
Her akşam bir vapur kalkıyor içimden
limansız, kimsesiz
Yolcuları kendi ellerimden dökülmüş
Bir tanesi sen, bir tanesi şiirlerin
Geri kalanı, ah geri kalanı
Zaten hiç yaşanmamış günler
Ellerimde bir mendil var
Islanmış, buruşmuş
O mendil, son gülüşünün anısı
Yıkadım, yıkadım çıkmıyor
Boyası akmış avuçlarıma
Şimdi avuçlarımda hüznün var
İşte o yüzden yazamıyorum şiirlerimi
Nehirler geriye akmaz derler
Sana bakıp bakıp
Nehirler geriye aksaydı
Sen giderken ölmeyi unuturdun belki
Belki bir rüzgar olur savururdun
Acıyı, hüznü çok uzak bulutlara
ve düşmezdi hiçbir damla bahçeme...
Dağların ardında bir ateş yanıyor
Söndü sanıyordum
Yanıyormuş, hala yanıyor
Küllerinde bir türkü ile
Ve dili dönmüyor hiçbir kuşun
anlatmaya
Ne seni, ne vedasız gidişini...
Kayıt Tarihi : 12.07.2026 08:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!