Ve ben;
sana aşık olalıdan beri,
dünya yavaş dönüyor geceleri.
hem bu kadar güzel değildi,
daha önce içtiğim sigaranın tadı.
İlk defa söylendi,
ütüsüz gömlek giydiğim.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta