Goncayken sevilir gül,
açılınca koklanır.
Geçince hükmü baharın,
har olur bülbülün gözünde,
hatırı kalmaz dikenin.
Yutkunurken çıkan gözyaşı,
yanakta yol bulduğunda;
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta