Vazgeçsende Senden Geçmeyeceğim

Gönül yorgun düştü, yollar kapandı,
Bu can bunca derde nasıl dayandı?
Aşk değil bu defa, gurur kazandı,
Vazgeçsen de senden geçmeyeceğim.

Sevgin bir hazine, kıymet bilmedim,
Bin defa can verdim, yine ölmedim.
Gözünün yaşını bir kez silmedim,
Vazgeçsen de senden geçmeyeceğim.

Dağları araya koysan da böyle,
Hatamı, kusurumu gel bana söyle.
Bu koca dünyada yapayalnız, öyle,
Vazgeçsen de senden geçmeyeceğim.

Yusuf gibi düştüm sevda kuyuna,
Alıştım aşkının her bir huyuna.
Giden ömrüm olsun senin yoluna,
Vazgeçsen de senden geçmeyeceğim.

Yeminim var sana, dönmem sözümden,
Hasretin damlar her gece yüzümden.
Seni bir Yusuf bildim şu gözümden,
Vazgeçsen de senden geçmeyeceğim.

Kalbinin çölüne bir iz bıraktım,
Hilal’in külüne bir köz bıraktım.
Sana giden yolda bir öz bıraktım,
Vazgeçsen de senden geçmeyeceğim.

Gönül kalemimle yazdım adını,
Bulmadım kimsede aşkın tadını.
Yıksan da ruhumun her bir katını,
Vazgeçsen de senden geçmeyeceğim.

Son nefes kapıma dayandığında,
Ruhum bedenimden uyandığında,
Her yer mahşer rengine boyandığında,
Vazgeçsen de senden geçmeyeceğim.