sanki bir mevsimdin geçtin ömrümden
perişan ederek beni derinden
solan yapraklara döndüm hasretten
gel vazgeçmedim ki senin sevginden
hayal gibi rüya gibi göründün
alev alev yaktın beni kavurdun
ateşini verdin kendin yok oldun
gel artık öldürdü beni hasretin
gözlerim yoruldu hep ağlamaktan
ağlayarak yollarına bakmaktan
yoruldum yorgunum sefil olmaktan
gel artık bedenden bu can çıkmadan
kölecioğlu der ki gurbet zalımdır
sensiz perişanlık halde halımdır
özlem dolu bom boş olan kolumdur
gel artık vuslatın umut dalımdır
Ahmet kölecioğlu 2010
Kayıt Tarihi : 20.08.2026 08:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!