Vatanım... Şiiri - Hasan Belek 2

VATANIM...

​Ezelden ebede bir büyük sevda,
Gönlümün tahtında sultansın vatan.
Dillerde duadır, en kutlu nida,
Damarda dolaşan al kansın vatan.

​İda’nın başında beyaz bir nurdur,
Zirveler gururdur, ovalar huzur.
Sana yan bakanın sonu vakurdur,
Mazlumun sığındı her ansın vatan.

​Çanakkale derler, geçilmez eşik,
Abdi Dedem gibi bin şehit ışık.
Her karış toprağın nurla karışık,
Tarihe sığmayan destansın vatan.

​Filibe’den kopup Akçay’a varan,
Zeytinli bağında yarayı saran,
Gurbeti bitirip sılaya duran,
Bize kucak açan mekânsın vatan.

​Pomakça bir türkü yükselir dilden,
Kumpir kokusuyla esen o yelinden,
Vazgeçmek olur mu bir tek telinden?
Gözümde en aziz imansın vatan.

​Bir yanı denizdir, bir yanı kaya,
Mirasın kalmıştır yıldıza, aya.
Sana feda olsun her bir can feda,
Yorgun gönüllere dermansın vatan.

​Kartallar süzülür yüce katında,
Bereket fışkırır her bir atında.
Al bayrak sallanır gök kanadında,
En parlak, en ulu ekmelsin vatan.

​Dostun meclisinde sözümüz sensin,
Gelecek çağlarda hızımız sensin.
Baharımız sensin, yazımız sensin,
Tükenmez hazine, ummansın vatan.

​Hasan’ın gönlünde sönmeyen ateş,
Doğarsın her sabah en parlak güneş.
Cihanda bulunmaz bir benzer, bir eş,
Sen bize tek gerçek beyansın vatan...

Hasan Belek
20 01 2026-Akçay