Vatan. Şiiri - Hasan Belek 2

Vatan.

Güneşin doğduğu en kutsal eşik,
Şüheda kanıyla yoğrulmuş beşik.
Karanlık geceye sönmeyen ışık,
Bin yıllık sevdanın adıdır vatan.

​Sırtını yaslamış yüce dağlara,
Kök salmış maziyle yeşil bağlara.
Hükmeder tarihe, bütün çağlara,
Yıkılmaz kalenin adıdır vatan.

​Rüzgarı estikçe bir huzur verir,
Uğrunda buz olan yürekler erir.
Ölüm ki bu yolda vuslata erir,
Cennet bahçesinin adıdır vatan.

​Göklerde süzülen al bayrak gibi,
Toprakta can bulan ak yaprak gibi.
Susuz gönüllere gür ırmak gibi,
Dirençli bir canın adıdır vatan.

​Minarede tekbir, kubbede dua,
Yazılmış alnına mukaddes rüya.
Sığmaz bu ihtişam hiçbir dünyaya,
İlahi müjdenin adıdır vatan.

​Edirne’den Kars’a bir tek can çarpar,
Haini korkusu, namerdi yakar.
Irmaklar denize hürriyet akar,
Ebedi iklimin adıdır vatan.

​İdil der vatana can kurban gerek,
Bayrak inmez, sönmez bizde bu yürek.
Mezardan şahlanıp gelse her direk,
Türklüğün şanının adıdır vatan.

Hasan Belek
İstanbul