Dönsün devran, yol dayansın
Zaman son raddeye varsın,
Dönsün evren, can dolansın,
Semalar şeddeye varsın.
Sükût aşık olan sözü
Akan içten derin özü
İçen kanmaz, hârdır közü
Dil, harfsiz heceye varsın.
Her bir sükût aşkı bağlar,
Diz çökünce kalpler ağlar,
Duyan nehir olur çağlar,
Dökülen secdeye varsın.
Gönlün bahtı aşkın nârı,
Yana yana sönmez hârı
Pişmedikçe, hani kârı?
Gönüller müjdeye varsın.
Mesut söyler, özlem büyür,
Ey nefesten yakın, buyur!
Kulak duymaz, şuur uyur,
Ayıklar Hüda’ya varsın.
05.04.2025
Mesut TütüncülerKayıt Tarihi : 17.07.2026 12:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Semai




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!