Varsak. Şiiri - Fehmi Tazegül

Dünyanın sırrını kimse bilmiyor.
Elbet bir gün bitecek yolumuz.
Gelen gidiyor giden dönmüyor.
Varsak yoksak toprak sonumuz.

Evrenimiz canlılara kuşa ziyade.
Rüya gibi anılar kısacıktır vade.
Çekilir gözlerimize bizim perde.
Varsak yoksak toprak sonumuz.

Gidenler gelmez meçhul yerde.
Bazen ışıklar belirirler her körde.
Zaman geldiğinde yırtılır perde.
Varsak yoksak toprak sonumuz.

Fehmi.
Bazıları ağlarlar yaşları dökülür.
Kimileri yaşarken cefasız ömür.
Emekçiyi öldürür elmasla kömür.
Varsak yoksak toprak sonumuz,