Varlığımı Çalan Kadın2 Şiiri - Yusuf Ber ...

Nerede o hayran olduğum gülüşün?
Kim çaldı sevinçleri bizden?
Hayaldi mutluluk, düştük en derine,
Bir sevda bitti, bak ellerime...

Doyamadığım o gülüşün nerede şimdi?
Zaman her şeye şahitti, her şey değişti.
Gömüldü dünlere zamansız sevdam,
Ne bir umut kaldı, ne de bir heyecan.
Anlamsız bir döngüde hapsolmuşum,
Bir hata gibi kederden doğmuşum.
Ses ver yalnızlık, her yer dilsiz ve sağır,
İçimdeki yük dünden kara, dünden ağır!

Gel, dans et benimle varlığımı çalan kadın,
Sokaklarda yankılanıyor susturulmuş adın.
Aklımda sorular, kalbimde tekilliğin ayazı,
Silinmiyor alnımdan yalnızlığın yazısı.

Sorular birikmiş, cevaplar firari,
Ruhumun yok durağı, hali harabi.
Kırıldım bin yerimden, değerim ucuz,
Bir yangın başlıyor içimde, en derinden...
Şehrin ışıkları sönük, penceremde Eylül,
Gelmeyen yolların sonunda bu sürgün.
Duyuyor musun beni? Sesleniyorum sana,
Hayatımın son adını sen koydun sonunda.

Nerede o gülüşün?
Kim örttü üzerini?
Yine Eylül... yine sessiz...