Var Ulan Hey! Şiiri - Sadık Kocabaş

İrfan mektebinde baykuşlar tünler,
Dinci heybesinde çürümüş dünler.
Yemiş kudurmuş bak, leşini ünler,
Açlığın ağzında kan var ulan hey!

Bal tutan parmağı akrep eylesin,
Peteği yutanı toprak neylesin.
Haramla doyanlar nârı boylasın,
Yetim rızkı közden nan var ulan hey!

Deniz bitti gayrı, kum doldu ağıza,
Domuzluk yakışmış her bir arsıza.
Zemheri kışında çıktık yokuşa,
Feryadın içinde can var ulan hey!

Anamın işi bu, kışın dondurur,
İş bilen kargalar gülün kondurur.
Mazlumun ocağın yalan söndürür,
Mizanın ucunda san var ulan hey!

Kavgamız ekmektir, parmak yalamak,
Bize haram oldu günah dolamak.
Kalemsiz Şair'im, sözü bilemek,
Meydanda hak için şan var ulan hey!

Mührü vurduk bitti, dertler katmerli,
Gidenler kefensiz, kalanlar terli.
Bu devran dönmez bak, hileli yerli,
Şafağın alında tan var ulan hey!