Valentino Şiiri - Zehra Yurtseven

aramızdaki yollar uzun
bedenlerimiz,
bir ölünün ki kadar yorgun.
sana ayırdığımız günler,
senede üç ya da beş gün.

kıvrılarak uzayan yollar dürülsün,
mesafeler hızlara bölünsün,
saatler dönsün.
iki eksik bir fazla
hazırladım işte valizimi,
sana geliyorum;
yaşayan şehir artık görünsün.

sevgiyle saran kollarını boynuma dola
yanına oturayım,
yanağımı sakin sakin okşa,
ellerini sür de;
ağrıyan yerlerim şifa bulsun.

bir türkü söyle bize;
kimse üzülüp ağlamasın
nar çiçeklerimiz sakın solmasın.

komik hikayelerini anlat bize;
aceleci atların nal sesleri sussun zihnimde.
Bob kafeteryadaki Cüneyt Arkın’ dan,
burjuva talibin Füsun’dan bahset.

filmdeki yaşlı kadın gibi;
omuzlarını düşür, sesini titret
arkanı dönerek kedine seslen:
Valentino, Valentino

Güler'in dans ederken uçuşan eteklerini,
çoğunlukla galip geldiğin güreşleri anlat.
mehter marşı çalsın;
iki öne ileri bir yerinde geri
sen evde dolaş, biz arkana takılalım.

kovboy gibi şapkanı düşür,
silahını hızlı çek.
biz protokol olalım;
sen asker selamı ile önümüzden geç.
sakın dert etme, biz geldik;
arsız çınlamalar artık kesilecek.

geceleri caddelerde kol kola girelim
marşlar çoştursun bizi,
naralar atıp gülelim.
kepçe yıldızına uzanalım
kutup yıldızını parlatalım.
keyiften sarhoş olsun ayaklarımız; yan yan basalım
gelenekçi bakışlar yargılasın bizi,
aldırmayalım.

Kocakarı ile Ömer’den,
Kadınlarımız’dan
en güzel mısraları dinleyelim senden
elimize bir kitap ver de;
sesli okuyalım, yarışalım birbirimizle.

gürültümüz yükselince mahkemeni kur
dava sonunda haklıyı konuştur,
haksızı sustur.
güldür bizi barışıp sarılalım.
bir oyun uydur da;
haydi, neşeyle oynayalım.

azla yetinip, çokla sevinelim.
kendi cennetimizde gülelim, eğlenelim
yokuştaki parke taşlar
iki kapılı küçük eve çıksın
camın önündeki divan bizim olsun
eski sokak,
evin içindeki tatlı sohbetlere aksın.

Yakutiye’ den dönüp Cumhuriyet caddesine çıkalım
çifte Minareler kaleye doğru şahlansın
gazete kağıdından külahlarda
sımışkalar dizilsin tablalara
tarihi çeşmelerden buz gibi sular aksın.

sımsıkı tut, bırakma elimizi
öyle abartılı sev ki bizi; şımaralım
bir dağ gibi sağlam
ve bir yastık kadar yumuşak omuzuna,
başımızı yaslayalım
bu şehir hep yaşasın.

bir türkü söyle bize;
kimse üzülüp ağlamasın
nar çiçeklerimiz sakın solmasın .