Vakitim Geldi Şiiri - Ahmet Güven Şiirleri

Vakitim Geldi...
,
belliydi sonumun ne olacağı
galiba bu yaşta vakitim geldi
çiçekli bahçemin tez solacağı
nerden bilirdim ki vakitim geldi
,
ne dağ dedim ne taş durdum yürüdüm
kendimi gizledim beze bürüdüm
yeterde demedim izin sürüdüm
sabrın yolun sorma vakitim geldi
,
uçtuğumu sandım bir kuş olunca
kadehi boşalttım içip dolunca
yar uğruna yandım yolun yolunca
insan hissedermiş vakitim geldi
,
gözlerimden yüzün kulaktan sesin
söyletme neresi yurdun adresin
hal hatır sorayım ara nerdesin
hasret hicran derken vakitim geldi
,
şu akılsız başa aklım ermiyor
kuruyan dallarım meyve vermiyor
mutluluk sevinçler uzun sürmüyor
intizarım şu ki vakitim geldi
,
gözlerimin feri yanmıyor söndü
serap yaşar oldum cismi göründü
yari gördüğüm gün bana düğündü
sanırım zannımca vakitim geldi
,
özlemim herşeyim aldılar benden
bu ruh senin için çıktı bedenden
senin ne bilgin var olup bitenden
daha ne diyeyim vakitim geldi
,
kararını verde bir çözüme gel
saçını tarayım güzelce tel tel
güldürme bizleri ne derler bu el
eskidim yıprandım vakitim geldi
,
akıl büyük nimet kullanır isen
sevgi saygı mühim kullanır isen
sağlık ganimettir kullanır isen
beni benden sorma vakitim geldi
,
gerçekten isterdim beni bilmeni
feleğin çarkını ah çevirmeni
razıydım nolursa eleştirmeni
şimdi gideceğim vakitim geldi
,
merdiven dayadım tam kırk yaşıma
sözlerime benim sakın acıma
leke kondurmadım daha adıma
şiir sözden belli vakitim geldi
,
geçmişimi boş ver mazimi sorma
beni biliyorsun kafanı yorma
kozların var ise oynada durma
ahmet güven der ki vakitim geldi...
,
Söz Yazarı : Ahmet Güven