ÜZGÜNÜM.
Gönül bahçesinde soldu baharım
Geceye karıştı feryadım zârım
Kalmadı dünyada tutunacak dalım
Boran vurdu ömrün kışı üzgünüm
Felek hançerini bağrıma çaktı
Hicran dalga dalga ömrüme aktı
Gözümün feryadı dünyamı yaktı
Tersine dönderdi işi üzgünüm
Umut kaleleri bir bir yıkıldı
Sineme hasretin oku çakıldı
Fani gençliğime zincir takıldı
Eridi ömrümün taşı üzgünüm
Bülbülün çilesi gülerde bitmez
Yanan şu yüreğin dumanı tütmez
Gurbet ellerinde gücüm de yetmez
Zehir ettiler o aşı üzgünüm
Dünya sarayında yoları şaştım
Dertli nehir gibi büküldüm taştım
Çile pazarında kendimden geçtim
Bitti bu ömrümün dışı üzgünüm
Kul Hasan dert ile doldu defterim
Gönül kapısında nöbet beklerim
Günden güne artar giden dertlerim
Sızlar bu sinemin başı üzgünüm
Hasan Belek
Akçay
Kayıt Tarihi : 21.05.2026 10:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!