Uzaktan sevmek
bazen daha derin,
daha sessiz,
daha gerçek bir dokunuştur…
Eller değmez belki
ama kalpler
aynı ritimde atar.
Özlem büyür içte,
her geçen gün
sevgiyi biraz daha kökleştirir,
biraz daha sarar ruhu.
Uzakta olanlar
daha tutkulu sever,
körkütük bir yangın gibi
içten içe yanarlar…
Ve gariptir,
mesafeler arttıkça
güven de büyür;
çünkü sevgi
gözle değil,
yürekle kurulur.
Ve bazen…
beklemek bile güzeldir;
çünkü beklemek,
vazgeçmemektir aslında.
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 08:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!