Ayrı düşmüşsün şehrinden,
boş tenekeler gibi yuvarlanarak.
Sıla gözlerinde bir çağrı,
çevrense yaban nesneler bütün.
Kopup gelen bu çığ utancın;
bekle yüreğinde ağır yükün.
Eminim, dönersin bir gün.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum



