Yakındayken yaşayamadığın özlemi duyduğun,
bir manzaranın nezaretinde daldığın uzaklar...
Her dalış aslında bir esaretten çıkma isteği.
O an ait olmadığın zamandan kurtulmak,
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




varoluşsal sıkışmışlık hissini hüznün içine dokuyan,
özgürlüğe dair kısa ama sonsuz yankılar taşıyan bir içsel kaçış öyküsüdür.
Her dize, bedene sıkışmış bir ruhun kaçamak nefeslerini anlatırken;
beş saniyelik bir özgürlük anı, hem hafiftir hem de ağır.
Gözle değil, hisle görülen uzak manzaralarda yankılanan çığlık,
sadece bir mahkûmun değil, modern insanın içsel çarpışmasıdır.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta