yok
ama odanın içindeki hava bile senin ağırlığını taklit ediyor
ve ben pencereyi açsam da kapanmış bir yerim var, içeri giren rüzgâr senin yokluğunu değil varlığının hayaletini dolaştırıyor perdelerde.
nefes alıyorum
ve göğsüm genişlemiyor,
sanki her solukta adın görünmez bir toz gibi içime yayılıyor,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta