İki oda bir salon dünya denen mezellet
Herkese sahip olur herkes onun sahibi
İnsan ki iki nefes biraz kemik biraz et
Ölümlüyken ölüme meydan okuyan sâbi
Ne varsa O’na teslim teslimsiz teslimiyet
Aşkın kerem noktası aşktaki aşka kefil
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta