Uykusuzluğa Şiiri - Gülcan Arıkan

Kaçırdın bak uykularımı yine
Birazdan şehir uyanır
Dolar meydanlar,otobüsler...
Başlar yaşam telaşı
Ekmek kavgası...
Bitmez bu dünyanın ne cilvesi ne de nazı...
Benim seninle mesaim
Gün doğmadan başladı...

Kaçırdın bak uykularımı yine
Hep bir olmamışlık aramızda ki
Hep bin olmamışlık bu sende ki
Bize bizden hayır yok,
Herkes kendi kavgasında,
Zaman desen o da kendi sevdasında
Yollar uzun,vakit dar
Bir tuhaf iklim yaşadığımız
dışımızda yaz,içimizde kar
Bir tutarsız iklim yaşadığımız
Ne tanıdığımız gökyüzü tepemizde ki
Ne de bildiğimiz o eski bulutlar,
Mümkün mü yetmek birbirimize
Sen kendine,ben kendime,
herkes kendisine kadar...

Kaçırdın bak uykularımı yine
Kızdım hem sana,hem zamana
Hem de kendime...