Umuda ve iyiliğe adanmış şiir

Kapısı penceresi çiçekler içinde,
Eski bir han gibi kalbin...
Balkonundan sarkmış morlar,pembeler lakin
İçine sorsan gri bir ümitsizlik
İçine sorsan kaygılı,
Bir selam verip hatrını sorsalar
Ağzını bıçak açmaz hatrın suskun
Hatrının da gelmiş artık aklı başına,
Hiç bişey yetmiyor artık umut etmeye,
Boyamaya düşleri,
Sevmeye,inanmaya...
Hep bir haksızlık, hep yalan dolan,
Kötülüğün sesidir böyle yüksek çıkan
Unutma sakın bunu,
Unutma dayan;
Bugün olmazsa yarın
İyilik olacak birgün mutlaka kazanan...

Dilinde bir sevda şarkısıydı hayat
Yürüdün yollarını şarkını mırıldanarak,
O yollar ki hep mi engebeli
O sokaklar ki hep mi çıkmaz olur;
Yolu iyilikten geçenlere...
Bir kötü yüzyıla denk geldin
Zindanlara,silahlara, karanlığa
Yakılan ormanlara,kirletilen denizlere
Kurutulan derelere,
Kötülüğün sesidir hep yüksek çıkan
Unutma sakın bunu,
Unutma dayan
Korkaktır kötülük,
öfkesi, gürültüsü hep korkaklığından
Bugün olmazsa yarın
İyilik olacak birgün mutlaka kazanan...