Seni seyrediyorum, yüreğime astığım resminde.
Geceye kırgın haller var bende, yanı başımda kış.
Ev hatırlıyorum, sonra sessiz birde küçük oda.
Kuşkulu acılar içindesin, sere serpe bir de ortada
Cüretkâr değil, utangaç haller dökülür dilimden.
Seni anlaya bilecek kadar yaşasam bil ki yeter.
Eski devirlerden kalma haller var, dökülen dilimde.
Sanki ateşte kızaran demirle, mühürlenmiş yüreğime.
Yüzler kırk belki, yürekler çoktan olmuş ellilerde.
Utanç duymuyorum, bencilliklerden bana gına geldi.
Uykuda mıyım bilmiyorum, saçımda dolaşıyor dudakların.
Rastlamadım bir kez de olsa, uyanıkken bu hale.
Kenan Gezici 10/02/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 09:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!