Ve avaz gelir camların ardından.
Bozulur gece, dağılır kalır fecir vakti.
Suskundur tan yeri gelmez bir türlü.
Umutlar boşunadır bir bekleyiş.
En çokta akıllılara yakışır.
Delirten gömleği giydirir.
Edebiyle durmaz ruh dolaşır.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta